Afgelopen september besloten wij met een camperbusje een aantal Balkanlanden te ontdekken. Dit stukje bergwereld in Europa is nog relatief onbekend en dat trok ons enorm. We wilden deze ruige natuur wel eens van dichtbij bekijken. Onze 14-daagse trip startte in Montenegro en voerde ons door Noord-Albanië, Noord-Macedonië en Kosovo, om uiteindelijk weer te eindigen in Montenegro. Wat een ontzettend mooi deel van Europa is dit; als bergliefhebber wil je dit zeker eens met eigen ogen gezien hebben! Dit zijn de hoogtepunten van onze reis en zouden wij jou ook aanraden.
Dit reisverslag is geschreven voor het Indebergen magazine 2026. Elk jaar maken we een nieuwe editie van ons zomermagazine met informerende en inspirerende verhalen zoals deze! Daarnaast kun je ook verschillende reisverslagen lezen, geven we tips over bestemmingen en nog veel meer. Het magazine online doorbladeren?
Hieronder lees je één van de vele verhalen uit het magazine!
Aangekomen in Montenegro haalden we ons camperbusje op en reden meteen door naar de Baai van Kotor. Ik had vooraf al veel over deze plek gelezen en de verwachtingen waren hoog. Ze zijn volledig uitgekomen; dit is een plek waar ik absoluut nog eens terugkom. Vanuit Podgorica bereik je Kotor via een weg langs de rand van het Lovćen National Park. Je rijdt door een bijzondere bergwereld tot je het plateau boven Kotor bereikt, dat een fenomenaal uitzicht biedt over de baai en het groenblauwe water.
De weg omlaag telt maar liefst 16 haarspeldbochten en is op sommige punten zo krap dat twee auto's elkaar nauwelijks kunnen passeren. Een uitdagende - en af en toe zenuwslopende - eerste kennismaking met onze huurcamper, maar het uitzicht was deze route dubbel en dwars waard. Kotor zelf is een gezellig dorpje met een prachtig oud centrum. Het is ontzettend leuk om over de stadsmuren te lopen, het oude fort te bekijken en lokale specialiteiten te proeven. Kotor wordt ook wel de 'baai van de katten' genoemd en dat merk je meteen: overal hangen, zitten en spelen katten. De ringweg om de baai is gemakkelijk toegankelijk en biedt toegang tot strandjes, andere dorpen en watersportmogelijkheden. Je kunt de Baai van Kotor qua schoonheid vergelijken met een nog onontdekt Gardameer, maar dan omringd door de magische Montenegrijnse bergen.
In het midden en noorden van Montenegro liggen de Dinarische Alpen, met het Durmitor National Park als absoluut hoogtepunt. In de regio rondom Žabljak zijn een aantal bijzondere hoogtepunten van dit bergland. Rondrijden in Durmitor is op zich al een attractie; er zijn diverse panoramische routes uitgestippeld waarbij je je ogen uitkijkt. Een van de mooiste trajecten die wij reden was de Sedlo Pass, een indrukwekkende bergweg dwars door het hart van het park.
Andere plekken die we bezochten zijn de Tara River Canyon en Black Lake. De Tara River Canyon is met een diepte van 1300 meter een van de diepste kloven ter wereld. Een mooi punt om de kloof te bewonderen is de Tara Bridge, waar je ook kunt ziplinen of wandelingen naar uitzichtpunten kunt starten. Wij besloten echter een afgelegen dorpje te bezoeken en vanaf daar naar een klein uitzichtpunt te wandelen. Daar vonden we een kistje met een dik boek erin. We zijn er ruim een half uur gebleven om korte verhalen van andere reizigers te lezen en onze eigen ervaringen op te schrijven terwijl we naar de rotswanden tuurden.
Black Lake (Crno Jezero) is een ander pareltje. Je kunt in ongeveer een uur om dit intens blauwe meer wandelen. Doe dit vooral vroeg in de ochtend om een parkeerplaats te bemachtigen en de drukte voor te zijn; het is een prachtige, serene plek midden in de bossen en tussen de bergen.
Vanuit Montenegro reden we richting het zuiden naar Albanië, naar de 'poort van de Albanese Alpen': Theth. Dit dorpje ligt diep verscholen in de Accursed Mountains en is een bekende stop omdat het onderdeel is van de Peaks of the Balkans Trail. De wandeling tussen Theth en Valbona over de Valbona Pass (1800 meter) is razend populair. Veel bezoekers plannen twee dagen om deze route heen en weer te lopen. Omdat we ons eigen huisje op wielen bij ons hadden, liepen we de route tot aan de pas en keerden we daarna om.
Wat een prachtige hike! In totaal liepen we de ruim 18 kilometer in 4,5 uur. Onderweg word je getrakteerd op een onvergetelijk uitzicht over het nationaal park. Het dorpje Theth zelf ligt langgerekt aan een grindweg tussen de hoge bergen en bestaat vooral uit accommodaties, een kerkje en enkele restaurants. Het is het startpunt van vele routes; zo deden wij ook de korte hike naar de Theth-waterval. In ongeveer anderhalf uur wandel je heen en weer naar deze verstopte waterval in de vallei.
Wil jij op de hoogte blijven van het laatste nieuws uit de bergen, verrast worden met leuke tips en aantrekkelijke aanbiedingen ontvangen? Schrijf je nu in en ontvang 'm iedere week in je mailbox.
Een ander hoogtepunt was Komani Lake. Met een veerboot kun je van het kleine dorpje Koman naar Fierzë varen. Deze 2,5 uur durende boottocht door de Albanese fjorden is werkelijk spectaculair. Lake Komani is een stuwmeer dat in de jaren 80 is aangelegd bij de bouw van een waterkrachtcentrale. De weg naar Koman is wederom een avontuur op zich: een hobbelige, deels onverharde weg door de middle of nowhere. Wij verbleven voorafgaand aan de boottocht een nachtje op een camping in Koman. De daaropvolgende ochtend reden we door een lange tunnel en kwamen we in de chaos terecht bij een erg kleine haven die vol stond met mensen, auto’s en taxi’s. Een medewerker van de veerboot vertelde ons dat dit een normale werkdag voor hem was en hij begeleidde iedereen netjes de volgeladen boot op. Toen de boot eenmaal begon te varen keerde de rust terug en zagen we het prachtige landschap rondom Lake Komani - wauw!
Bij het plaatsje Ohrid in Noord-Macedonië kun je geweldig hiken, weten we nu. We reden Galičica National Park in om de Magaro Peak te beklimmen. Dit nationale park ligt in het zuidwesten van dit land tussen Lake Ohrid en Lake Prespa. Vanaf het hoogste punt krijg je een bijzonder uitzicht op de twee meren. Alleen het rijden in dit park is al prachtig. Het duurde even voordat we het beginpunt van de hike gevonden hadden maar toen konden we van start met de rondwandeling van zo’n 9 kilometer in totaal. Het eerste deel van de hike is hetzelfde als het laatste deel van de hike, op de bergtop kun je een rondje lopen. In 2,5 uur kun je het uitzicht van alle kanten goed bekijken, wat een unieke plek!
Nabij Skopje ligt de Matka Canyon, waar de muren van de kloof recht uit het groenblauwe water omhoog rijzen. In plaats van de auto ver de vallei in te rijden, parkeerden we eerder om te gaan lopen. Een unieke route brengt je aan de linkerkant van de kloof omhoog naar een oud klooster: St. Nikola Shishovski. Vanaf dit plateau heb je een waanzinnig uitzicht over de canyon.
Daarna kun je kiezen voor de veilige weg terug of doorlopen naar beneden. In ongeveer 20 minuten sta je beneden bij het water en hier kun je een gong luiden als je een taxi nodig hebt. Aan de andere kant van de kloof vind je namelijk verschillende restaurants en toeristische activiteiten. Met een beetje mazzel (wat wij gelukkig hadden na zo’n 15 minuten wachten), komt een local je na het luiden van de gong ophalen met een boot en brengt je zo over het water naar de andere kant. Daarnaast kun je er ook voor kiezen om met een kano of een boot de grotten en rotsen te ontdekken!
Kosovo was misschien wel de grootste verrassing van de reis. We hadden vooraf geen duidelijk beeld van het land, maar de natuur bleek waanzinnig ruig te zijn. In het westen reden we met ons campertje de Rugova Canyon in bij de stad Peja. Dit deel van Kosovo is volop in ontwikkeling; je vindt er veel nieuwe hotels en lodges waar je vaak ook mag kamperen. Wij sliepen hier op een van de mooiste (en goedkoopste, het was zelfs gratis) kampeerplekjes van de hele reis.
We reden door een gigantische kloof de bergen in, waar je in de 12 kilometer lange Rugova Canyon verschillende mooie uitzichtpunten vindt. De hike die we hier maakten was een stukje van de Balkan Trail, richting het meertje Liqeni i Kuqishtes. In totaal liepen we zo’n 5 kilometer over een pad dat precies op de grens tussen Montenegro en Kosovo slingert. Een verfrissende duik in het meer was de perfecte afsluiter van dit bijzondere gebergte!
Als je opgroeit in de bergen, lijkt het bijna vanzelfsprekend dat je van deze geweldige omgeving gaat houden. Dit geldt zeker voor mij. In mijn geboorteland Oostenrijk maakte ik al op jonge leeftijd uitstapjes naar de bergen om er te skiën of te wandelen. Zelfs toen ik op vijfjarige leeftijd naar Nederland verhuisde, bleven deze uitjes bestaan. Tripjes naar Oostenrijk bestaan voor mij altijd uit familiebezoek in combinatie met activiteiten in de bergen, want dat is volgens mij echt het leukste wat er is!
